|
در پيشگاه قرآن نويسنده : دكتر نادر فضلي كمال « بركت » براي قرآن: از معاني بركت آنچه به كار ما ميآيد اينهاست كه برگزيدهايم: البركة: النماءُ و الزيادة. ( بركت يعني رشد وفزوني.) جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید شيوه تفسيري معتزله نويسنده : دكترنادعلي عاشوري تلوكي استاديار دانشگاه آزاد اسلامي ـ واحد نجف آباد چكيده : مكتب اعتزالي با كناره گيري واصل بن عطا ( 131-80 ق) از مجلس درس حسن بصري ( ت110 ق) پا گرفت و دوره رونق آن در زمان خلافت مأمون ، معتصم و واثق بود. اساس عقايد آنان را رجحان عقل بر نقل تشكيل ميداد؛ به همين روي در تفسير قرآن هر آيهاي را كه با عقل اعتزالي آنان مخالفت داشت ، تأويل ميكردند. گرايش آنان به مجاز و استعاره ، مباحث لغوي و قرائات شاذ هم در همين راستا بود. يكي از مهمترين آثار تفسيري معتزله ، ” تنزيه القرآن “ عبدالجبار است. در آن به رفع شبهه و ابهام از آيات قرآن پرداخته شده است. در اين مقاله مباحث فوق به تفصيل آمده است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید اسلوبهاي نگارشي تفسيري نويسنده : حسين علوي در مباحث جديد تفسير و روشهاي تفسيري، عناوين مختلفي چون « روش تفسيري »، «گرايش » يا « الوان » و « اسلوب » برخورد ميكنيم . در اين نوشتار ـ به طور اختصار ـ به اسلوبهاي تفسيري مربوط به شكل ظاهري نگارشهاي تفسيري پرداخته ميشود. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید بررسي كلمات اضداد در قرآن كريم نويسنده : محمدعلي اسدتاش دانشجوي كارشناسي ارشد دانشكده اصول دين چكيده برخي از لغات براي دو معناي متضاد وضع شدهاند كه آنها را اضداد ميخوانند. لغويون عرب شمار اين لغات را در زبان عربي حدود چهارصد لغت دانستهاند كه از آن ميان حدود يكصد و پنجاه لغت در قرآن كريم آمده است. در خصوص وجود يا عدم وجود اضداد و نيز منشأ پيدايش آنها ميان علماي لغت اختلاف نظر است. در مقاله حاضر اين اختلاف نظر تبيين شده و اضداد قرآن معرفي گرديده است.
جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید شيوه تفسيري معتزله نويسنده : دكترنادعلي عاشوري تلوكي استاديار دانشگاه آزاد اسلامي ـ واحد نجف آباد چكيده : مكتب اعتزالي با كناره گيري واصل بن عطا ( 131-80 ق) از مجلس درس حسن بصري ( ت110 ق) پا گرفت و دوره رونق آن در زمان خلافت مأمون ، معتصم و واثق بود. اساس عقايد آنان را رجحان عقل بر نقل تشكيل ميداد؛ به همين روي در تفسير قرآن هر آيهاي را كه با عقل اعتزالي آنان مخالفت داشت ، تأويل ميكردند. گرايش آنان به مجاز و استعاره ، مباحث لغوي و قرائات شاذ هم در همين راستا بود. يكي از مهمترين آثار تفسيري معتزله ، ” تنزيه القرآن “ عبدالجبار است. در آن به رفع شبهه و ابهام از آيات قرآن پرداخته شده است. در اين مقاله مباحث فوق به تفصيل آمده است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید نظريه تمايز بياني زبان قرآن و زبان علم نويسنده: ابراهيم كلانتري درآمد پيشرفت معجزهآساي علوم تجربي و دستيابي انسان عصر جديد به اكتشافات علمي در خصوص جهان وموجودات آن، وجوه گوناگون زندگي بشر را تحت تأثير قرار داده است و از رهگذر آن، وجوه گوناگون زندگي بشر را تحت تأثير قرار داده است و از رهگذر آن، سؤالات تازه و متنوعي پيرامون خدا، جهان، انسان، دين و ... پيش روي انديشمندان قرار گرفته است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید تطبيق يا عدم تطبيق مصحف موجود با قرائت حفص نويسنده: علي اصغر رجبي – علي نقي قائمي نيك مقدمه يكي از موضوعات مطرح شده در مباحث علوم قرآني، انطباق يا عدم انطباق مصحف موجود با قراءات مختلفي است كه از قرآن كريم به ما رسيده است. نظر مشهور اين است كه قرآن موجود ومتداول بين مردم، مطابق با روايت حفص از عاصم است ولي برخلاف نظر مشهور، برخي از محققين و قرآن پژوهان اعتقاد دارند مصحف موجود با قرائت مذكور اختلاف دارد. نوشته حاضر تحقيقي است پيرامون موضوع ياد شده و اثبات استدلالي نظر مشهور و بيان اين نكته كه مورد خاصي را نميتوان به عنوان اختلاف بين قرائت حفص با قرآن متداول ارايه كرد. در مقابل، موارد متعددي را ميتوان يافت كه بين قرائت حفص به آن صورت قرائت كرده است و در مصحف موجود نيز به همان ترتيب ثبت شده است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید علامه شعراني و جمع قرآن نويسنده: دكتر نادعلي عاشوري تلوكي استاديار دانشگاه آزاد اسلامي نجفآباد چكيده علامه شعراني تعليقات فراواني بر كتب دين نظير تفسير ابوالفتوح و منهج الصادقين نوشته است. در لابهلاي تعليقات نظريات نادري درزمينه جمع ونگارش قرآن و نظم وترتيب آيات و سورههاي آن اظهار كرده است. حاصل نظريات او اين است كه نزول دفعي قرآن بر فرشته وحي ونزول تدريجي آن بر قلب پيامبر اسلام بوده است و آن حضرت چنان قرآن را در حافظه داشت كه هيچگاه فراموش نميكرد يا درخواندنش به اشتباه نميافتاد. جمع آيات درسوره به دستور آن حضرت بود؛ اما جمع سورهها درمصحف به اجتهاد صحابه صورت گرفته است و در اين خصوص نهي شرعي يا عقلي وجود نداشته است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید بحثي درباره اعجاز قرآن كريم نويسنده: محمد باقر خالصي معناي معجزه و ماهيت آن لفظ معجزه اصطلاحا،مفرد مؤنث از اسم فاعل، از فعل اعجاز، از باب افعال و به معناي عاجز و ناتوانكننده است. در واقع به اعتبار لفظ آيات كه درباره قطعههاي كوچك قرآن استعمال ميشود، براي آن لفظ آورده ميشود و به اين معني است كه قرآن كريم كه در آن آيات و جملههاي زيادي وجود دارد معجزه محسوب ميشود،يعني اينكه قرآن عاجز كننده و مبهوت كننده هر فردي است كه بخواهد با آن معارضه كند و نظير آيات آن را ناتوان باشند،مانند: اژدها كردن عصا و يا تراكم آبها نيل و يا درخشندگي انگشتان كه زندهكردن مردگان كه به دست عيسي مسيح ظاهر گرديد يا سخن گفتن سوسمار يا حركت درخت و قرار گرفتنش در برابر خواهندگان اين عمل كه به دست رسولگرامي اسلامي انجام پذيرفت. چون اين كارها و نظاير آن كه به دست پيامبران ياد شده انجام گرفت كارهايي بود كه ديگران از انجام دادن آن ناتوان بودند و آنها با اينكه همواره سعي و كوشش فراوان در انجام آنها ميكردند، هرگز نتوانستند اين گونه اعمال را از خود ظاهر سازند و اگر يكي از اين اعمال از فردي تحقق يافته بود، بدون ترديد همواره در كتابها و بلكه بر سر زبانها نقل ميشد و حال آن كه هيچ نويسنده و يا گويندهاي چنين چيزي را نقل نكرده است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید تحريف ناپذيري قرآن از ديدگاه علامه شعراني دكتر ناد علي عاشوري تلوكي چكيده علامه شعراني در حواشي و تعليقاتي كه بر شماري از كتابها نوشتهاند، درباره علوم قرآن، از جمله تحريف ناپذيري قرآن نكاتي ارجمند را بيان كردهاند. وي تحريف قرآن به معناي جابهجايي يا تغيير و يا زيادت و نقصان پارهاي از كلمات يا آيات قرآن را به اين دلايل مردود ميشمارد: تواتر قرآن، تواتر قرائات، وجوب متابعت از رسمالخط مصحف عثماني، مشخص بودن سورهها در زمان رسول خدا r و ... و يكايك ادله قائلان به تحريف رامانند آنچه در فصلالخطاب آمده است، رد ميكند. در مقاله حاضر شرح اين مطالب آمده است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید اعجاز در قرآن تأليف : محمود صلواتي
اعجاز هنر در قرآن قرآن، كلام خدا و كتاب تشريع است كه از سوي آفريننده جهان براي هدايت جهانيان در قالب الفاظ و كلمات ،به زبان عربي مبيني فرود آمده است وانسان ، همان عظمتي را كه در عالم تكوين ،در دشت و صحرا و گل و گياه و كوه و آبشار و پرتو خورشيد و درخشش ماه و گستردگي افق و عظمت كهكشانها مشاهده ميكند، در سورهها و آيات و وقف وصلها و فواصل گوناگون و موزون اين كلام الهي، به روشني در مييابد. زبان قرآن ، بيترديد زبان هنر است كه هر يك از كلمات آن به زيباترين شكل، در جاي خود قرار گرفته و نظم و انسجام آياتش، همچون رشته به هم پكيدهاي است كه به راحتي از كلمهاي به كلمه اي و از آيهاي به آيهاي سير ميكند و با هر فراز و نشيب ، روح و روان هر شنونده را به دنبال خود ميكشاند. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید نزول دفعى ـ نزول تدريجىگزيدهء مطالب1 قرآن داراى دو نوع نزول است : دفعى و تدريجى . آيات مربوط به نزول در ماه رمضان بيانگر نزول دفعى قرآن است . جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید دلايل عدم تفكيك موضوعي در قرآن مؤلف : عبدالهادي فقهي زاده
قرآن كريم در طول تاريخ نزول خود، خصوصيت برجستهاي يافته است كه شايان توجه مينمايد. اين خصوصيت كه همان نزول تدريجي آيهها باشد، از ديدگاه قرآن قطعي بشمار ميرود. آيه 32 از سوره فرقان روشنگر اين موضوع است: «وقال الذين كفرواالولانزل عليه القرآن جملة واحدة كذلك لنثبت به فؤادك ورتلناه ترتيلاً». ترجمه :«كافران گفتند :چرا اين قرآن به يكباره بر او نازل نميشود؟ براي آن است كه دل تورا بدان نيرومندي دهيم و آن را به آهستگي و ترتيب فرو خوانيم[1]». جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید سوگندهاي قرآني مولف : روحالله فرجي
گامي لرزان در پيشگاه قرآن قرآن هدايت است از گمراهي،بينائي است از كوي،نگهداري است از لغزشها، نور است در تاريكي،روشني است در حوادث، نگهدار از هلاكت، رهنماي از گمراهي و بيانكننده هدفتند است كه انسان را از دنيا به آخرت رساند. در آن كمال دين نهاده شده است و كسي از آن روي نگرداند مگر سنخيتي با قران نداشته و به سوي آتش باشد، ظاهرش زيبا و باطنش پرژرف است. «قرآن را حدو نهايتي است و فوق هر حد و نهايت آن، حد و نهايتي ديگر است؛ شگفتيهاي قرآن بيپايان است و تازگيهاي آن كهنگي ندارد[1]». جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید اعجاز قرآننوشته محراب صادق نيانگاهى به وجوه اعجاز قرآن و صرفه((اعجاز)) مصدر باب افعال است از مادهئ ((عجر)) بمعنى ناتوان ساختن و معجزه يعنى ناتوان كننده. اما در اصطلاح كلام اسلامى و علوم قرآن. معجزه به هر امر خارق العاده اى گويند كه با ((تحدى))1 همراه بوده و در عين حال از معارضه در امان باشد.2 معجزه از ضروريات رسولان الهى است. البته اين ضرورت, ضرورت ((دفاعى)) است نه ((رعايى)) يعنى معجزه براى دفع شبهات و اتقان ايمان متدنيان بكار مى رود والا دعوت انبيا… دعوتى است به حق و مطابق فطرت آدميان و نياز به اقامهئ برهان نيست.3 خداوند معجزه را با رسولان خويش همراه گرانيد, تا دليلى بر راستى رسالت آنان باشد و با اختلاف امتها و ضروريات زمانه نوع معجزه را متفاوت گردانيد, هر چه سطح بنيش امتها و تمدن و فرهنگ آنان بالاتر رفت, معجزه هاى رسولان نيز مترقى تر و لطيف تر گردد. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید |
|


