|
نظريه فطرت در قرآن مرتضى حاج حسينى عضو هيات علمى گروه فلسفه دانشگاه اصفهان ******** يكى از مباحثى كه در قرآن و سنتبا اهميت ويژهاى مطرح گرديده بحث فطرت است. فطرتمندى انسان، فطرى بودن دين، فطرت پسندى، حسن عدل و قبح ظلم، معلوم بودن فجور و تقوا به الهام فطرى، اعتراف رسمى انسان به ربوبيت الهى در عالم ذر و عهد و پيمان خداوند با او در عدم تبعيت از شيطان، از جمله مسائلى است كه آيات قرآن و روايات ائمه معصومينعليهمالسلام بر آن دلالت صريح دارند. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید تحليل ظاهر و باطن قرآن نويسنده : دكتر جعفر نكونام استاديار دانشگاه قم چكيده ظاهر و باطن در اصل لغت ، مأخوذ ازظهر و بطن به ترتيب به معناي پشت و شكم است و به معناي آشكاري و پنهاني نيز به كار رفته است. در حديث ، ظاهرقرآن ، مصاديق اوليه آيات و باطن قرآن ، مصاديق بعدي آنها خوانده شده است. غاليان باطن اوليه ولايت ائمه و برائت از نواصب ، و متصوفه باطن قرآن را حالات نفس دانستهاند. علامه طباطبائي بواطن قرآن را معاني طولي آيات ـ كه رابطه مثل و ممثلي با يكديگر دارند - به شمار ميآورد؛ اما در تحليل عقلي به نظر ميرسد ، مانعي نيست كه كليه معاني التزامي آيات را باطن قرآن تلقي كرد؛ اعم از آنكه رابطه مثل و ممثلي با يكديگر داشته باشند يا نداشته باشند ، در اين مقاله ، مباحث فوق به تفصيل آمده است. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید تناسب لفظ و معنا در قرآن نويسنده : دكتر حامد صادق قنيبي ترجمه : محمد حسن معصومي برگرفته از: ماهنامه « القافله» از انتشارات شركت آرامكو درعربستان سعودي ، شماره ششم ، جمادي الآخر 1411هـ.ق دسامبر- ژانويه1990-1991 ، ص 20-22. جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید روايت حفص از قرائت عامي و دلايل ترجيح آن منبع: بينات، سال سوم،شماره 12، صفحه 95 ـ 75مقدمه «قرائت»، يعني وجهي از وجوه احتمالي نص قرآن، اصطلاحي است قديمي كه بازگشت آن به عهده صحابه پيامبر(ص) ميرسد. لذا «علم قرائت» نيز از قديميترين علوم اسلامي بود و داراي منزلتي بس عظيم. چرا كه اولين آموزش صحابه از علوم دين، حفظ قرآن و قرائت آن بوده است. پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) ، گروهي از اصحاب به جمعآوري قرآن در مصحفهايي دست زدند، از جمله: عبدالله بن مسعود،ابيبن كعب، معاذبجبل و مقدادبن اسود. اين افراددر مواردي ، درباره ضبط نصي از قرآن و يا معاذبنجبل و مقدادبن اسود. اين افراد در مواردي، درباره ضبط نصي از قرآن و يا چگونگي قرائت آن، با يكديگر اختلاف داشتند و از اينجا مصحفهاي صحابه با يكديگر اختلاف پيدا كردند و مردم هر منطقه از مناطق جهان اسلام، قرآن را بر حسب مصحف آن صحابي كه نزد آنان بسر ميبرد،قرائت ميكردند. مردم كوفه، قرائت « ابن مسعود» و اهل بصره قرائت «ابوموسي اشعري» و مردم شام قرائت «ابيبن كعب» را پذيرفته بودند و ديگر مناطق نيز به همين نحو از قرائت يكي از صحابه تبعيت ميكردند.
جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید معارف قرآن و طرحهاى دستهبندى آننويسنده: آية الله مصباح يزدى
|
|
