رنگ و درنگ آب در قرآن (بخش دوم)

 نويسنده : دكتر غلامرضا رحمدل(دكتراي ادبيات فارسي عضو هيئت عملي دانشگاه گيلان)

پيشينه بحث:

يكي از ويژگيهاي معرفت شناختي قرآن، در تبيين رموز آفرينش و تقريب به ذهن ساختن قدرت و اراده خداوند، بهر‌ه‌گيري از ادبيات نشانه مدار است . سمبوليستها مي‌گويند دنيا جنگل انبوهي است كه هر يك از نمودهاي آن نشانه‌اي است از يك حقيقت ذهني .

 جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

 جايگاه درخت در قرآن

نويسنده: محتشم مؤمني

 درخت آيت بي‌بيدل خداشناسي و نشانه بي‌نظير قدرت پروردگار است . سوره‌اي است سرشار از آيات توحيد و يكتاپرستي كه در كتاب طبيعت به صورتهاي مختلف واشكال متفاوت ديده مي‌شود . همانگونه كه هر يك از سوره‌هاي قرآن كريم، فارغ از كوتاهي و بلندي و تعداد آيات، نشانه‌اي بر علم و حكمت بي‌انتهاي خداوند هستند، هريك از درختان نيز ـ جداي از عوارضي نظير طول قامت، نوع مصولات و شكل و شمايل ظاهري ـ به تنهايي آيتي بر قدرت و توانايي و علم آن ذات مقدس و لايتناهي مي‌باشند.

 جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

رنگ و درنگ آب در قرآن(بخش اول)

باران حلقه‌اي از زنجيره نشانه‌ها

 يكي از عناصر طبيعي و مفاهيم كليدي كه در قرآن از آن نام برده شده مفهوم باران است . اين مفهوم با تعابير و ساز و كارهاي زباني مختلف، بيان مي‌شود . واژه كليدي و مركزي اين مفهوم واژه « غيث » است كه در آيات 34 از سوره لقمان، 28 از سوره شوري و 20 از سوره حديد به كار برده شده است . در چشم‌انداز نخست از سوره لقمان ، نزول غيث به عنوان يكي از حلقه‌هاي به هم پيوسته زنجيره حكمت فراگير خدا، مورد ارزيابي قرار گرفته است، حكمتي كه شمول دانش آن افق تا افق خلق و امر را درنورديده است . در اين آيه، علم به كم و كيف قيامت، نزول باران و علم به موجوديت نطفه منعقد شده در رحم، سه حلقه از زنجيره به هم پيوسته اين منظر از مناظر حكمت خداوند به شمار آمده‌اند: « ان الله عنده علم الساعة و ينزل الغيث و يعلم ما في الارحام .»

 جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

منشأ پيدايش حيات در زمين

 نويسنده : دكتر محمد علي رضائي اصفهاني

 يكي از مسايلي كه هميشه فكر بشر را به خود مشغول كرده است مسأله حيات و چگونگي پيدايش آن در زمين بوده است. در اين مورد متخصصان و صاحب‌نظران علوم، اظهارنظرهايي كرده‌اند و قرآن كريم نيز در برخي آيات به اين مطلب اشاره كرده است كه به دليل انطباق آن با نظريات علمي، برخي اين مطلب را از معجزات علمي قرآن دانسته‌اند . در اينجا به بررسي اين آيات مي‌پردازيم. خداوند در قرآن مي‌فرمايد:

« وجعلنا من الماء كل شيء حي افلا يؤمنون »[1]

« و هر چيز زنده‌اي را ازآب پديد آورديم.»

« و هو الذي خلق السموات و الارض في ستة ايام و كان عرشه علي الماء»[2]

« و اوست كسي كه آسمانها و زمين را در شش هنگام آفريد و عرش او بر آب بود.»

 جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

پايان جهان

 دكتر محمد علي رضائي اصفهاني

 قرآن كريم قيامت را پايان جهان معرفي مي‌كند و آغاز جهاني ديگر. اين كتاب آسماني در آيات متعددي سخن از حوادثي مي‌گويد كه در آستانه قيامت رخ مي‌دهند و برخي از آنها نشانه‌هاي قيامت شمرده مي‌‌شوند. مفسرانو صاحب‌‌نظران علوم كيهان شناسي در مورد پايان‌جهان فعلي به چند دسته از آيات نظر دارند:

الف : آياتي كه اشاره به مرگ خورشيد و ستارگان مي‌كند.

« و سخر الشمس و القمر كل يجري لاجل مسمي ».[1]

« و خورشيد و ماه را رام گردانيد، هر كدام براي مدتي معين به سير خود ادامه مي‌دهند.»

« اذا الشمس كورت و اذا النجوم انكدرت».[2]

 جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

حركات خورشيد و اعجاز علمي قرآن

دكتر محمد علي رضايي اصفهاني  عضو هيآت علمي مركز جهاني علوم اسلامي

چكيده:

قرآن كريم معجزه جاويدان حضرت محمد r است. دانشمندان از ديرباز وجود گوناگوني را براي اعجاز قرآن بيان كرده‌اند. همزمان با كشفيات علمي در دو قرن اخير،‌اعجاز علمي قرآن نيز مطرح شد. عده‌اي از مفسران و صاحب‌نظران كوشيده‌اند تا با انطباق پاره‌اي از آيات قرآن بر كشفيات جديد علوم تجربي، اين ادعا را به اثبات برسانند. يكي از مواردي كه اين انطباق از دليل‌ها و قرينه‌هاي استوار برخوردار است. آيات مربوط به خورشيد و حركات آن است.

نوشتاري كه پيش‌رو داريد كه به بررسي همه جانبه اين موضوع پرداخته است.

مراحل خلقت جهان

دكتر محمد علي رضائي اصفهاني

قرآن كريم همچون تورات، مراحل و دوره‌هاي خلقت جهان را در آياتي چند تذكر داده است.در اينجا مراحل خلقت از نظر قران و علم را مورد بررسي قرار مي‌دهيم و سپس اشاره‌اي به مراحل خلقت از نظر تورات خواهيم داشت. قرآن كريم در اين مورد چند دسته آيات دارد:

موجودات زنده در آسمان‌ها

دكتر محمد علي رضائي اصفهاني

 آسمان يكي از شورانگيزترين موضوعات فكري بشر بوده است و اين فكر كه آيا در آسمان موجودات زنده يا عاقل ديگري وجود دارد يا ندارد يكي از دغدغه‌هاي بشر است . برخي آيات قرآن به وجود موجوداتي زنده در آسمان اشاره دارد. مفسران و صاحب‌نظران در اين مورد به اين آيات استدلال كرده‌اند:

« و من آياته خلق السموات و الارض و ما بث فيها من دابة و هو علي جمعهم اذا يشاء قدير»[1]

« و از نشانه‌هاي [قدرت] اوست آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از [انواع] جنبنده در ميان آن دو پراكنده است و او هر گاه بخواهد برگرد آوردن آنان تواناست.»

شگفتي‌هاي انگشتان دست

 أَيَحْسَبُ اٌلْإنْسَانُ أَلَّنْ نَجمَعَ عِظَامَهُ ، بَلي قَادِرينَ عَلَي أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَه؛[1]

 آيا انسان مي‌پندارد كه ما نمي‌توانيم استخوان‌هايش را جمع‌آوري كنيم؟ آري، ما قادريم كه حتي شيارهاي انگشتانش را به همان صورت نخستين درآوريم.

Does man think that we shall not gather his bones? Yea! We are able to make complete his very fingertips.(The Resurrection/3,4)

منظومه شمسی در قرآن

آفرينش منظومه شمسی نازعات 27-29 «آيا آفرينش شما مشکل تر است يا منظومه شمسی؟ جوانب آن را بهم آورده غلظت آنرا بالا برد و آنرا ساخت ـــ و شب و روز را برای آن درست کرد»! (واژه «سَـمْـک» به معنی: غـلظت و تراکم و کـلـفــتیِ بهـم برآمده است. يعنی جمع و جور و کلفـت و متراکم شده. و واژه «رَفع» در آيه نيز به معنی: "بالا بردن و افزايش دادن" است که از معانی آن است

جهت مطالعه ی ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید